Co to właściwie jest ?

Reguły Incoterms – International Commercial Terms to międzynarodowe warunki sprzedaży, których celem jest ułatwienie wymiany handlowej między podmiotami gospodarczymi z różnych państwa, w których funkcjonują różne porządki prawne.

W ramach Incoterms 2020 Międzynarodowa Izba Handlowa opracowała 11 podstawowych reguł handlowych, które zawierają informację na temat obowiązkowych wymagań postawionych przed kupującym oraz sprzedającym.

Celem Incoterms jest ułatwienie handlu między stronami poprzez brak konieczności ustalania szczegółów okoliczności transakcji – strony wybierają tylko jedną z określonych reguł.

Podział Incoterms 2020

Reguły Incoterms dzielą się na 4 podstawowe grupy – C, D, E, F.

To co je od siebie odróżnia to zakres ponoszonych przez strony opłat, odpowiedzialnośc za formalności dotyczące dostarczenia towaru, odprawy celnej importowej oraz eksportowej, ryzyka, czy ponoszenia opłat.

Grupa C – Main Carriage Paid

W ramach grupy C na sprzedawcy ciąży odpowiedzialność za zawarcie umowy przewozu ze spedytorem, oraz sprzedawca pokrywa koszty transportu. Sprzedający ponosi także odpowiedzialność dokonania odprawy celnej eksportowej, jednak ryzyko oraz wszystkie dodatkowe koszty związane z transportem lub innymi zdarzeniami zostają przeniesione w momencie nadania towaru na stronę kupującego.

W ramach Grupy C wyróżniamy reguły CFR, CIF, CPT oraz CIP. W tym wypadku reguły CFR oraz CIF dotyczą transportu morskiego oraz wodnego śródlądowego.

CFR – Cost and Freight

Koszty ubezpieczenia są przeniesione ze sprzedającego na kupującego w momencie załadunku towaru na statek w porcie nadania. Uznaje się, moment załadowania towarów na statek, który został wskazany przez sprzedającego jako moment zrealizowania dostawy.

CIF – Cost, Insurance and Freight

W porównaniu do reguły CFR ubezpieczenie opłacone i zawarte jest przez sprzedającego na rzecz kupującego na wypadek ryzyka utraty lub uszkodzenia towarów.

CPT – Carriage Paid To

Jest to reguła równoważna do reguły CFR jednak w transporcie innym niż morski lub wodny śródlądowy.

CIP – Carriage and Insurance Paid To

Jest to reguła incoterms odpowiadająca regule CIF w przypadku transportu innego niż morski lub wodny śródlądowy.

Grupa D – Arrival

Założeniem reguł Incoterms z grupy D jest obowiązkowe dostarczenie towaru przez sprzedającego w określonego miejsca przeznaczenia lub do wyznaczonego portu przeznaczenia. Do grupy D należą reguły DAP, DPU oraz DDP.

DAP – Delivery at Place

W ramach reguły DAP koszty transportu oraz związane z dostarczeniem towaru w uzgodnione miejsce ryzyko zostaje przeniesione na sprzedawcę. Za dostarczenia towaru uznaje się moment, w którym towar znajduje się w wyznaczonym miejscu oraz jest gotowy do rozładunku – jest to moment, w którym ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego.

DPU – Delivered At Place Unloaded

Reguła DPU jest nową regułą wpisaną w Incoterms 2020, zastępując regułę DAT. Kupujący przejmuje ryzyko od momentu dostarczenia towarów do oznaczonego miejsca przeznaczenia i ich. Do tego momentu ryzyko pozostaje po stronie sprzedającego. Jest to jedyna reguła, gdzie sprzedający zobowiązany jest do rozładunku towaru.

DDP – Delivered Duty Paid

W przypadku tej reguły odpowiedzialnością sprzedającego jest dostarczenie towaru, po dokonaniu odprawy celnej importowej. W tym wypadku przez sprzedającego jest cło opłacone, a towar jest przekazany do dyspozycji kupującego na terenie określonego miejsca przeznaczenia.

Grupa E – Departure

Według założeń w ramach grupy E towar jest udostępniany przez sprzedającego w miejscu wydania. Kupujący ponosi ryzyko oraz koszty związane z załadunkiem oraz odprawą celną eksportową towaru.

EXW – Ex Works

Jest to reguła Incoterms gdzie odpowiedzialność sprzedającego jest najmniejsza. Ciężar ryzyka oraz kosztów za towar przechodzi ze sprzedającego na kupującego już w momencie przedstawienia towaru kupującemu. To kupujący jest zobowiązany do organizacji załadunku oraz ponosi koszty załadunku.

Grupa F – Main Carriage Unpaid

Incoterms z tej grupy zobowiązują sprzedającego do dokonania odprawy celnej eksportowej. Jednocześnie sprzedający co do zasady nie ponosi kosztów transportu ani ubezpieczenia towarów.

FCA – Free Carrier

Zgodnie z tą regułą incoterms sprzedający ponosi koszty i ryzyko załadunku, transportu oraz ubezpieczenia do momentu, gdy towar przekazywany jest pierwszemu przewoźnikowi, który został wskazany przez kupującego – ten moment uznaje się za dostarczenie towaru. Dalej ryzyko oraz koszty przenoszone są na kupującego.

FAS – Free Alongside Ship

W tym wypadku koszty oraz ryzyko sprzedającego ponoszone jest do momentu dostarczenia towaru do burty statku w oznaczonym porcie nadania. W ramach tej reguły incoterms załadunek, transport, odprawa celna oraz ryzyko towaru leży po stronie kupującego.

Termin ten może być używany tylko w ramach transportu morskiego oraz śródlądowego.

FOB – Free On Board

Podobnie jak w poprzednim przypadku, jednak ryzyko oraz koszty przenoszone są ze sprzedającego na kupującego w momencie przekroczenia burty statku.

Termin ten może być używany tylko w ramach transportu morskiego oraz śródlądowego.

Dlaczego są takie istotne?

Opracowanie reguł Incoterms pozwoliło na ujednolicenie warunków dostawy niezależnie od kraju z jakiego pochodzą kontrahenci. Takie rozwiązanie znacznie ułatwiło handel międzynarodowy pozwalając na stosowanie ujednoliconej międzynarodowej nomenklatury, unikając w ten sposób ryzyka nieporozumień, które groziło obu stronom transakcji.

Które Incoterms najlepiej zawrzeć w umowie?

Odpowiedź jest prosta – wybierz te Incoterms, które ustalisz wspólnie z kontrahentem i które odpowiadać będą rzeczywistości. Nie pozwól brać na siebie niepotrzebnego ryzyka oraz kosztów.

Pamiętaj, że każde określone warunki incoterms powodują odpowiadające im konsekwencje prawne oraz podatkowe. To od wyboru reguły zależy, kiedy ponosisz i uznajesz w ramach kosztu zakupu poszczególne koszty takie jak transport, ubezpieczenie, odprawa celna eksportowa lub importowa, załadunek lub rozładunek.

Pamiętaj, że urząd skarbowy może dokonać weryfikacji kosztów uzyskania przychodu w Twojej firmie nawet 5 lat wstecz. Nie pozwól, żeby dosięgnęły Cię konsekwencje.

WAŻNA INFORMACJA:

Stosując w transakcjach eksportowych warunki dostawy (Incoterms) EXW i FCA należy mieć na uwadze przepis art.1 p.19 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 definiujący pojęcie „eksporter“.

Czym jest numer EORI i dlaczego jest ważny w przypadku odprawy celnej?

EORI – Economic Operators’ Registration and Identification, tłumacząc – jest to numer Wspólnotowego Systemu Rejestracji i Identyfikacji Podmiotów Gospodarczych. Nadany numer EORI musi obowiązkowo posiadać każdy przedsiębiorca chcący importować lub eksportować towary z krajów spoza UE, dokonać odprawy celnej, lub uzyskać pozwolenia celne, stosować procedury uproszczone, AEO lub korzystać z procedur TIR.

Numer EORI – jak wygląda?

Jest to ciąg znaków, który w zależności od pochodzenia podmiotów składa się z:

• Dla podmiotów krajowych jest to „PL”, numer NIP i pięć zer (łącznie 17 znaków)
• Dla podmiotów z krajów trzecich jest to „PL” oraz ciąg 14 cyfr ze znakiem „Z” na końcu

Załóż konto na PUESC

Aby uzyskać numer EORI należy posiadać aktywne konto na portalu PUESC. Aby mieć możliwość założenie konta należy być pełnoletnią osobą fizyczną, krajową lub zagraniczną. Jest to niezbędne do prowadzenia komunikacji elektronicznej w ramach Systemu Informacyjnego Skarbowo – Celnego (SISC). W trakcie rejestracji otrzymuje się numer ID SISC, który jest unikalnym identyfikatorem dającym możliwość komunikacji z KAS.

Twoje konto na PUESC musi mieć rozszerzony zakres uprawnień. Taką opcję należy wybrać w momencie tworzenia konta.

Do czego jest potrzebny numer EORI?
Kto musi posiadać numer EORI?

Numer EORI jest obowiązkowy dla każdego przedsiębiorcy, który wykonuje transakcje oraz czynności celne na obszarze Unii Europejskiej, przy których ten numer jest wymagany. Należy go uzyskać zanim jakakolwiek operacja celna będzie wykonana.

Jak uzyskać numer EORI?

Aby uzyskać numer EORI należy wystąpić o jego nadanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu.

Ile to kosztuje? Ile muszę czekać na nadanie numeru EORI?

Nadanie Numeru EORI jest bezpłatne. Najczęściej jest on nadawany w ciągu kilku dni.

Składanie wniosku o numer EORI – kolejne kroki

Przy zakładaniu konta na platformie PUESC, należy pamiętać, żeby powiązać konto z firmą, dla której chcemy uzyskać numer EORI. Po rejestracji danych firmowych otrzymasz potwierdzenie rejestracji.

Następnie należy uzupełnić wniosek rejestracyjny – WRP0001 Rejestracja Danych Firmy.

Wniosek o nadanie numeru EORI musi zawierać następujące informacje:

• rodzaj podmiotu i obszar działania (z zaznaczonym polem dotyczącym nadania numeru EORI)
• numery identyfikacyjne podmiotu (NIP, REGON, KRS, posiadane numery VAT UE)
• formę prawną prowadzenia działalności
• kod PKD głównej działalności
• pełną i skróconą nazwę podmiotu oraz datę rozpoczęcia prowadzenia działalności
• adres siedziby oraz adres do korespondencji
• oświadczenia dotyczące: odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia w zakresie prawdziwości danych i informacji podanych we wniosku, wyrażenia zgody na komunikację elektroniczną, wyrażenia zgody na publikację danych podmiotu na stronach Komisji Europejskiej.

Po uzupełnieniu danych możesz wygenerować wniosek i podpisać zaawansowanym podpisem elektronicznym weryfikowanym – czyli podpisem kwalifikowanym lub użyć profilu zaufanego czy za pomocą certyfikatu celnego.

Masz już swój numer EORI?

Gdy wyślesz swój wniosek, powinieneś otrzymać potwierdzenie rejestracji oraz potwierdzenie nadania EORI.

Jak sprawdzić czy Twoja firma lub Twój kontrahent posiada numer EORI?

Możesz zweryfikować czy Twoja firma lub Twój kontrahent posiada aktywny numer EORI korzystając z wyszukiwarki podmiotów na PUESC.

Kolejną możliwością jest weryfikacja na stronie Komisji Europejskiej, gdzie w zapytaniu należy wpisać kod kraju (PL dla Polski), numer NIP oraz 00000.

Numer EORI i numer MRN – czym się od siebie różnią?

Numer EORI jest nadawany podmiotom gospodarczym. Jest on niezbędnym warunkiem dokonywania jakichkolwiek odpraw i czynności celnych. Przedsiębiorca może posiadać tylko jeden numer EORI. Nadanie EORI jest możliwe, zgodnie z przedstawionymi wcześniej krokami poprzez uwierzytelnione elektronicznie złożenie wniosku wraz z podpisem zaufanym składanym np. za pomocą profilu zaufanego.

Numer MRN Movement Reference Number jest to unikalny numer ewidencyjny zgłoszenia celnego.

Nie posiadam numeru EORI. Czy mimo to mogę importować/eksportować towar?

Numer EORI jest konieczny w przypadku operacji celnych, czyli importu lub eksportu towarów spoza UE. Każdy przedsiębiorca, który dokonuje takiej wymiany handlowej jest zobowiązany do jego posiadania, w przeciwnym wypadku nie będzie mógł zgłosić odprawy celnej.

Posiadanie numeru EORI nie jest konieczne, w przypadku, gdy przedsiębiorca dokonuje wymiany handlowej z krajami wewnątrz wspólnoty.

W innym wypadku nie ma konieczności posiadania numeru EORI jeżeli towar sprowadzany jest przez osoby fizyczne, na własny użytek.